ಯಾಕೋ ಕಾಣೆ ಕಣೆ ಈಗ್ಗೆ ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಚಳಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಈ ಬಾರಿ ಮಾರ್ಗಶಿರದಲ್ಲೇ ಮಾಗಿಯ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನೋಡು ಇಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕೂಡ ೩ ಗಂಟೆಗೆ ಎಚ್ಚರಾಯಿತು, ತಡರಾತ್ರಿಯ ಕಡುಗತ್ತಲು ಇನ್ನೂ ಕಳೆದಿರಲಿಲ್ಲ ಮೈ ಕೋರೈಸುವ ನಡುಕ ಆಗತಾನೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ. ಮತ್ತೆ ಮಲಗುವ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆ ಅದೆಷ್ಟು ಕಂಬಳಿಗಳ ಹೊದಿಕೆಗಲೊಳಗೆ ನುಸುಳಿದರು ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ಬೆಚ್ಚಗಾಗಲಿಲ್ಲ, ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವಂತೆ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ನಡುಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು ನೆನಪಿದೆಯ ನಿನಗೆ ಅಂದು ಕಡೆ ಭಾರಿ ನಿನ್ನ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದ ಮೊದಲನೇ ಅಂಕಣದಲ್ಲೇ ಕಟ್ಟಾ ಕೊನೆಯ ಬೋಗಿಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲೇ ನಿಂತು ನಿನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣೋಟಗಳೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಶತ್ರುವಿನೆಡೆಗೆ ತ್ರಿಶೂಲ ನೆಟ್ಟಿದಂತೆಯೇ ನೆಟ್ಟಿದ್ದವು ಅದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೊಂದರಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ ದೀಪದ ಕಂಬಗಳ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದು ಸಹ ಇಂದಿನಂತೆಯೇ ಜನವರಿ ೩೧ ರ ನಟ್ಟ ನಡುರಾತ್ರಿ ನಾವಿಬ್ಬರು ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕೊನೆಯ ಭಾರಿಗೆ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಸಂಗಮ ಸಮಯವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿದ್ದೆವು ಫೆಬ್ರವರಿ ೧ ನೆ ತಾರೀಖು ಶುರುವಾದ ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲೇ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ನಿನ್ನ,
ನಾನೇನೋ ಹೊಚ್ಹ ಹೊಸ ಜರ್ಕಿನ್ನನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಗಲು ನೀನು ಪುಷ್ಯದಿಂದ ಶಿಶಿರದೆಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದೆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಮಾತಿರಲಿಲ್ಲ ಬರೀ ಮೌನದ ಮೆರವಣಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಜತನದಿಂದ ತಂದು ಕೈಗಿತ್ತಾಗ ಸನಿಹಸಾರಿದ್ದರು ಸಹ ಕಿರುಬೇರಲೂ ಕೂಡ ತಾಕದಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಿದ್ದೆವು (ಎಸ್ಟೋ ದಿನಗಳು ಅದನ್ನು ತಿನ್ನದೇ ಹಾಗೆ ಇಟ್ಟಿದದ್ದು ಬೇರೆ ಬಿಡು) ರೈಲು ಹೊರಡುವ ಕಡೆ ಕ್ಷಣದವರೆಗೆ ನೀ ನಿಂತಿದ್ದು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದ ರೈಲನತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತದೇ ನನ್ನ ಭಾರವಾದ ಹೃದಯ ನಿಡಿದಾದ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನೊಂದಿಗೆ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು, ಹೇಗೋ ಏನೋ ಮಿಂಚಂತೆ ವರ್ಷ ಕಳೆಯಿತು ಮತ್ತೆ ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲದ ಹಬ್ಬ ಬಂದಿದೆ, ಕೊಡು ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ನೀ ಕೊಡದಿರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಗೊತ್ತು ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲವ, ಆದರೆ ನೀ ಕೊಡದಿರುವುದು ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮದೊಂದಿಗೆ ಈ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಅನುಭವವೊಂದನ್ನು ಮಾತ್ರ...
ಇತಿ
ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಲೊಡೆಯ
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ