ಏನು ಚಂದ ಭೂತಾಯಿ

ಏನು ಚಂದ ಭೂತಾಯೇ ನಿನ್ನ ಹಸಿರುಡುಗೆಯ ಸಿಂಗಾರ
ಕಣ್ಮನಕ್ಕೆಲ್ಲ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಸಂಚಾರ
ಜೀವರಾಶಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಸಾಕಾರ
ಬಿತ್ತಿದಾ ಕಾಳಿಗೆಲ್ಲ ಬೆಳೆಯಾಗಲು ತೋರುವೆ ನೀ ಆದರ
ಮೊಳೆತ ಬೀಜಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಗಿಡ ಮರವಾಗಲು ಸಹಕಾರ
ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಎಷ್ಟು ತಾಯೆ ನಿನ್ನ ಗುಣ ಉದಾರ
ಹೊತ್ತು ಸೋಲುತ್ತಿದೆ ಈ ಬದುಕು ನಿನ್ನ ಋಣಭಾರ

ಕನಸುಗಳು

ಕನಸ್ಸುಗಳೆಂದರೆ ಸುವರ್ಣ ತತ್ತಿಗಳು
ಒಂದೊಂದರೋಳಗು ನಾಳಿನ ಹೊನ್ನಿನ ಬದುಕಿದೆ
ಜೋಪಾನಗೈಯಬೇಕು, ಮೊಟ್ಟೆ ಬಂಗಾರದ್ದದೆಂದಲ್ಲ
ನಾಳೆಯ ಬದುಕು ಬಂಗಾರವಾಗಲೆಂದು

ಕಂಬನಿ ಒರೆಸುವವರಾರಿಲ್ಲ

ನಿಲ್ಲದ ನೋವಿನ ಜೀವನ ನನ್ನದು ಗೆಳತಿ
ಒರೆಸುವರಾರಿಲ್ಲ ಸುರಿದ ಕಂಬನಿ ಹನಿಯ
ಹರಿದುಹೋದ ನೀರಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಟ್ಟಿಲ್ಲ ನಾನು
ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೇ ಕರಗಿಹೋದವು ಕಣ್ಣೋಟ ಕಲೆಯದೆ
ತೋರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ಎನಗಿಲ್ಲ
ಮಾಯವಾಗಲಿ ಅವುಗಳಲ್ಲೇ ಹರಿದ ಗೆರೆಯನ್ನುಳಿಸದೆ