ಫಾಂಟ

ಎಂತ ಸಪೂರ ಮೈಮಾಟ

ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯರೂ ನಾಚುವಂತ ಸೊಂಟ

ಹೊಗಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ದಾರಿಗುಂಟ

 ಹೆಸರು ಮತ್ತೂ ಚಂದ ಫಾಂಟ

ಮುಪ್ಪಾಗದ ಕಣ್ಣುಗಳು

ಕನಸ ಕಾಣುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆಂದು  ಮುಪ್ಪಡರುವುದಿಲ್ಲ

ನನ್ನ ಹಡೆದವ್ವನ ಮನದಂತೆಯೇ ಅದು 

ನೋಡುವ ಕಣ್ಣುಗಳೆರಡು ಮಂಜಾದರೇನು 

ಒಲವೆಂಬ ರೆಪ್ಪೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಮನದ ಕಣ್ಣಿಗಿರುವವರೆಗೆ

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕನಸುಗಳುಟ್ಟಿಬರುವುದು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ……

ಏನಿದು

ಮನಸ್ಸುಗಳ ತುಡಿತ ಮಿಡಿತವಿದು
ಭಾವನೆಗಳ ಭಾವಾತಿರೆಖದ ಮಿಲನವಿದು
ಕಂಡೊಡನೆಯೇ ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನ  ಸೆಳೆತವಿದು
ಯಾವ ಅಂಕೆ ಶಂಕೆಗೂ ನಿಲುಕದಿದು
ಎಲ್ಲರೆದೆಯೋಳಗೂ ಹರಿವ ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿಯಿದು
ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಆಳುವ ಸಾರ್ವಬೌಮನಿದು
ಪ್ರತಿ ಮನುಷ್ಯನೊಳಗಿನ ಅಂತರ್ಗತ ಸೌಂದರ್ಯವಿದು
ಹೃದಯ ಹೃದಯಗಳ ನಡುವಿನ ಚುಂಬಕ ಶಕ್ತಿಯಿದು
ಆದರೆ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿಲ್ಲವೆನಗೆ ಇದುವರೆಗೆ ಇದೇನೆಂದು
ಸ್ನೇಹಿತರಾರಾದರು ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುವಿರ ಇಂದು.........         

ಯಾವ ಕವಿಯು ಬರೆಯಲಾರ

AiÀiÁªÉǧâ PÀ«AiÀÄÄ ¦æÃwAiÀÄ §UÉÎ §gÉAiÀįÁgÀ

UÉzÀÝ ¤£ÀßAvÀªÀgÀÄ ©ÃUÀÄvÁÛgÉ

¸ÉÆÃvÀ £À£ÀßAvÀªÀgÀÄ D ¸ÉÆqÀjUÁV £ÀgÀ¼ÀÄvÁÛgÉ

UÉzÀݪÀgÀ ªÀÄ£À¸ÀªÀÄÄzÀæ ªÀÄAxÀ£ÀUÉƼÀÄîvÀÛzÉ

»AzÉ ¤AvÀ zÉêÀvÉUÀ¼ÀAvÉ CªÀÄÈvÀ ¥ÀqÉAiÀÄÄvÁÛgÉ CªÀgÀÄ

PÉÊUÉlÄPÀzÀ ¦æÃw ¢£À¢£ÀPÉÌ PÀ¯ÁèUÀÄvÀÛzÉ

¸ÉÆÃvÀ £ÁªÀÅ CzÀ£Éß zÉêÀgÉAzÀÄ DgÁ¢ü¸ÀÄvÉÛêÉ

EzÀ PÀAqÀÄ PÀ« K£ÉAzÀÄ §gÉzÁ£ÀÄ

¦æÃw JAzÀgÉ ¸À«AiÉÄAzÀ, PÀ»AiÉÄAzÀ

UÉzÀݪÀgÀ ¦æÃw JzÉAiÉƼÀV£À ºÁqÁV

CªÀgÉƼÀUÉ ¥Àæw¨sÁj ¥À®è«¸ÀÄvÀÛzÉ

vÀªÀÄäzÉ ªÀÄÄV®ÄUÀ¼ÉƼÀUÉ gÉPȨ́rzÀÄ

PÀ£À¸ÀÄUÀ¼À ¥ÀvÀæ PÀnÖPÉÆAqÀÄ ºÁgÁqÀÄvÀÛzÉ

D ¥ÀvÀæzÉƼÀUÀt MAzÉÆAzÀÄ PÀ£À¸À ¥ÀzÀªÀÅ

¸Á«gÀ ºÁrUÉ ¸ÀªÀÄ£ÁV PÀgÀtzÉƼÀUÉ jAUÀt¸ÀÄvÀÛzÉ

¸ÉÆÃvÀªÀgÀ ¦æÃw PÀ£ÀßrAiÀÄ ZËPÀmÁÖV

£ÀªÉÆä¼ÀV£À PÀët PÀëtzÀ ªÀPÀævÉUÀ¼À£É®è vÀ£ÉÆß¼ÀUÉ vÉÆÃgÀÄvÀÛzÉ

C°è M¼À£ÉÆÃlªÀÅ E®è ºÉÆgÀ£ÉÆÃlªÀÅ E®è

PÀtÂÚUÉ PÀAqÀzÉÝ®è ¸ÀvÀå DzÀgÉ ¸ÀÄAzÀgÀ ªÀiÁvÀæ C®è

J®è JqÀgÀÄ vÉÆqÀgÀÄUÀ¼À ¸À¢Ý®èzÉ ¸À»¸À¯ÁUÀzÉ

ZËPÀnÖ£ÉƼÀUÀt ©A§ªÀ£Éß MqÉAiÀÄ §AiÀĸÀÄvÀÛzÉ

¤Ã£É ºÉüÀÄ UɼÀw EzÀPÀAqÀÄ PÀ« K£À §gÉzÁ£ÀÄ

¤£ÀßAvÀªÀgÀ RĶUÉ £À£ÀßAvÀªÀgÀ PÀ£ÀªÀjPÉUÀ½UÉ

PÉÆ£É ªÉÆzÀ®ÄUÀ¼É E®è«°è..!  E£ÀÄß

AiÀiÁªÀ µÁ»AiÀÄ°è C¢Ý CªÀ §gɪÀ£ÀÄ?

¤£ÀßAvÀªÀgÀ ¸ÀAvÉÆõÀzÀ ¥À¤ßÃj£À®è.? E®è

dUÀzÀUÀ® vÀÄA©PÉÆAqÀ £À£ÀßAvÀªÀgÀ £ÉÆë£À®è

E®è AiÀiÁªÀ PÀ«AiÀÄÄ §gÉAiÀįÁgÀ

£ÁªÀÅ «gÀºÀzÀ ²®Ä¨ÉUÉÃgÀĪÀÅzÀ vÀqÉAiÀįÁgÀ

                             Ew

                    ¤£Àß UÉ®è¯ÁUÀzÀ ¦æÃwAiÀÄ°è ¸ÉÆÃvÀªÀ

ನೀನೆ ಬರೀ ನೀನೆ

ಬರೀ ನನ್ನ ಪದಗಳೊಳಗೆ ನೀನಿಲ್ಲ
ಕವನಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಲಿಲ್ಲ
ಕೇವಲ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯೊಳಗೆ ನೀ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ
ಕೈಗೆಟುಕದ ನಕ್ಷತ್ರವಾಗಿ ದೂರ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ

ನನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ ಎಂದೂ ಆಡದೆ ಉಳಿದ ಮಾತು ನೀನು
ನನ್ನೆದೆಯ ಪ್ರತಿಬಡಿತದ ಶಬ್ದ ನೀನು
ಎದೆಗೂಡ ಹೊಕ್ಕಿಬಂದ ಪ್ರತಿ ಹನಿ ರಕ್ತ ನೀನು
ನಾ ನಡೆವಾಗ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬೆನ್ನತ್ತಿದ ಛಾಯೆ ನೀನು

ಪ್ರತಿ ಉಚ್ವಾಸ ನಿಶ್ವಾಸದ ಆಮ್ಲ, ಇಂಗಾಲವು ನೀನೆ
ನಾ ಸತ್ತಾಗ ನನ್ನೆದೆಯನ್ನಲಂಕರಿಸುವ ಹೂ ನೀನೆ
ನನ್ನ ಸುಟ್ಟಾಗ ಉಳಿಯುವ ಬೂದಿ ನೀನೆ
ನನ್ನಾತ್ಮವ ದಿಗಂತದಾಚೆಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಗಾಳಿಯು ನೀನೆ

ಈ ಜೀವದ ಆದಿಯಿಂದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ನೀನೆ
ನಂನತ್ಯದ ನಂತರ ಪರರಿಗೆ ಉಳಿಯುವ ನೆನಪು ನೀನೆ
ನನ್ನದು ಮತ್ತು ನನ್ನದಲ್ಲದ ಎಲ್ಲವೂ ನೀನೆ
ನೀನೆ ಬರೀ ನೀನೆ..........

ಬಳಿಸಾರದಿರು

ಎಚ್ಚರ ಗೆಳತಿ ಸಾಲು ಹಣತೆಯನ್ನಚ್ಚಿದ್ದೇನೆ
ನೀ ಬಳಿಸಾರುವಲ್ಲಿಗೆ
ಅತಿ ಸನಿಹ ಸುಳಿಯದಿರು ನೀನು
ನಿನ್ನ ಉಸಿರ್ಗಾಳಿ ತಾಕಿ ಹಣತೆ ಆರುವುದೆಂದಲ್ಲ
ಅದರ ಬಿಸಿ ನಿನ್ನುಸಿರ ಬಿಸಿಗಾಳಿಯ ಮೀರಿಸಿ
ನಿನ್ನ ಕದಪುಗಳಿಗೆ ಶಾಖ ನೀಡೀತೆಂದು

ಅವನು ಮತ್ತು ಅವಳ ಕನಸುಗಳ ನಡುವಿನ ಗುದ್ದಾಟ 

ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬರೆಬರೆದು 
 ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಮಾಡಿ
ನಿನ್ನತ್ತ ತೇಲಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಗೆಳತಿ 
ಭವಿಷ್ಯದ ನದಿಯೊಳಗೆ ತೇಲಿಬಂದು 
ನಿನ್ನ ಬಾಳಿನ ದಡವ ತಲುಪಬಹುದು ಅವು 
ನೆನೆದು ಮುದ್ದೆಯಾಗಿವೆಯೆಂದು ಬಿಸುಟಬೇಡ
ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ ಓದು ಸಾಕು ಒಮ್ಮೆ 
ಅವು ಪೂರ ನಿನ್ನವು ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನವು 


ಕನಸುಗಳೆಂದರೆ ಭೂತ  ಪ್ರೇತಗಳ ನರ್ತನ 
ಅತೃಪ್ತ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಬಗೆಬಗೆಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ 
ಕನಸುಗಳ ಇತ್ತ ಅಲ್ಲದೆ ಎತ್ತಲೂ ಎಸೆಯಬೇಡ 
ಇಂದಿನ ಕನಸುಗಳೆ ನಾಳಿನ ಬದುಕ ತುಳಿಯಬಹುದು 
ಜೀವನವ ಹರಿದು ಹಂಚುವ ಮೊದಲೆ ತೊರೆದುಬಿಡು 
ಬಿಡಿಸಿ ಅದರ ಬಂದನದೊಳಗೆ ಸಿಲುಕಬೇಡ 
ಬದುಕೆಲ್ಲ ನಿನ್ನದೇ ಮತ್ತು ನೀನಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ್ಯು ನನ್ನದೂ ಕೂಡ

ಮಾಗಿಯ ಚಳಿ

ಯಾಕೋ ಕಾಣೆ ಕಣೆ ಈಗ್ಗೆ ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಚಳಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಈ ಬಾರಿ ಮಾರ್ಗಶಿರದಲ್ಲೇ ಮಾಗಿಯ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನೋಡು ಇಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕೂಡ ೩ ಗಂಟೆಗೆ ಎಚ್ಚರಾಯಿತು, ತಡರಾತ್ರಿಯ ಕಡುಗತ್ತಲು ಇನ್ನೂ ಕಳೆದಿರಲಿಲ್ಲ ಮೈ ಕೋರೈಸುವ ನಡುಕ ಆಗತಾನೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ. ಮತ್ತೆ ಮಲಗುವ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆ ಅದೆಷ್ಟು ಕಂಬಳಿಗಳ ಹೊದಿಕೆಗಲೊಳಗೆ ನುಸುಳಿದರು ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ಬೆಚ್ಚಗಾಗಲಿಲ್ಲ, ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವಂತೆ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ನಡುಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು ನೆನಪಿದೆಯ ನಿನಗೆ ಅಂದು ಕಡೆ ಭಾರಿ ನಿನ್ನ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದ ಮೊದಲನೇ ಅಂಕಣದಲ್ಲೇ ಕಟ್ಟಾ ಕೊನೆಯ ಬೋಗಿಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲೇ ನಿಂತು ನಿನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣೋಟಗಳೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಶತ್ರುವಿನೆಡೆಗೆ ತ್ರಿಶೂಲ ನೆಟ್ಟಿದಂತೆಯೇ ನೆಟ್ಟಿದ್ದವು ಅದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೊಂದರಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದ ದೀಪದ ಕಂಬಗಳ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದು ಸಹ ಇಂದಿನಂತೆಯೇ ಜನವರಿ ೩೧ ರ ನಟ್ಟ ನಡುರಾತ್ರಿ ನಾವಿಬ್ಬರು ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕೊನೆಯ ಭಾರಿಗೆ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಸಂಗಮ ಸಮಯವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿದ್ದೆವು ಫೆಬ್ರವರಿ ೧ ನೆ ತಾರೀಖು ಶುರುವಾದ ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲೇ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ನಿನ್ನ,

ನಾನೇನೋ ಹೊಚ್ಹ ಹೊಸ ಜರ್ಕಿನ್ನನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಗಲು ನೀನು ಪುಷ್ಯದಿಂದ ಶಿಶಿರದೆಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದೆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಮಾತಿರಲಿಲ್ಲ ಬರೀ ಮೌನದ ಮೆರವಣಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಜತನದಿಂದ ತಂದು ಕೈಗಿತ್ತಾಗ ಸನಿಹಸಾರಿದ್ದರು ಸಹ ಕಿರುಬೇರಲೂ ಕೂಡ ತಾಕದಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಿದ್ದೆವು (ಎಸ್ಟೋ ದಿನಗಳು ಅದನ್ನು ತಿನ್ನದೇ ಹಾಗೆ ಇಟ್ಟಿದದ್ದು ಬೇರೆ ಬಿಡು) ರೈಲು ಹೊರಡುವ ಕಡೆ ಕ್ಷಣದವರೆಗೆ ನೀ ನಿಂತಿದ್ದು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದ ರೈಲನತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತದೇ ನನ್ನ ಭಾರವಾದ ಹೃದಯ ನಿಡಿದಾದ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನೊಂದಿಗೆ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು, ಹೇಗೋ ಏನೋ ಮಿಂಚಂತೆ ವರ್ಷ ಕಳೆಯಿತು ಮತ್ತೆ ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲದ ಹಬ್ಬ ಬಂದಿದೆ, ಕೊಡು ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ನೀ ಕೊಡದಿರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಗೊತ್ತು ಎಳ್ಳು ಬೆಲ್ಲವ, ಆದರೆ ನೀ ಕೊಡದಿರುವುದು ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮದೊಂದಿಗೆ ಈ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಅನುಭವವೊಂದನ್ನು ಮಾತ್ರ...


ಇತಿ
ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಲೊಡೆಯ

ಮಾತುಗಳು

ನಾವು ಆಡಿದ್ದು ಬರೀ ಮಾತು
ಅದು
ಕಾಲನ ತೆರೆಯೊಳಗೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಸರಿದೊಗುತ್ತದೆ
ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳ ಸತ್ಯ ನಮಗಸ್ಟೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ
ಮದ್ಯಾನ್ಹದ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ ಸಂಜೆಗೆ ಇತಿಹಾಸ
ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ
ಕಂಬಳಿ ಹೊದಿಕೆಯೊಳಗೆ ನಿದ್ದೆ ತರದೆ ಕಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.


ಏನೇನೋ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಮನದೊಳಗೆ
ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹಳೆಯ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತದೆ
ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸ ಮಾತ್ರ ಬದಲಾಗೊಲ್ಲ
ನೀವೆಳಿದರೆನಂತೆ ಅಂದದ್ದಕ್ಕೆ ಅಸಮ್ಮತಿ ಎಂದು
ಕೊಟ್ಟ ಭರವಸೆಗಳು ಕೊಟ್ಟಂತೆಯೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತವೆ


ಜೀವನದ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವು ವ್ಯಾಪಾರಗಳೇ
ಕೊಡುವುದೇನೋ, ಪಡೆವುದೇನೋ ಅವರವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು
ನಿನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳೆ ವಿನಿಮಯ
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ
ಕೊಟ್ಟು ಪಡೆವುದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದಿಸ್ಟು ಉಳಿದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು
ನಾಳೆಗೂ ವ್ಯಾಪಾರ ಮುಂದುವರಿಯ ಬೇಕಲ್ಲ.............